همهی ما دستکم یکبار برای خریدن هدیه عاشقانه سردرگم شدهایم.
گل؟ کلیشهایه.
شکلات؟ هزار بار تکرار شده.
عطر؟ شاید خیلی شخصی نباشه.
اما اگه بخوای یه هدیهای بدی که واقعاً خاص باشه و دقیقاً احساس تو رو منتقل کنه چی؟
یه هدیهای که نه فقط کادو باشه، بلکه یه تجربهی احساسی، موندگار و غیرتکراری باشه؟
وقتی بارها و بارها با گل و شکلات و قاب عکس سورپرایز شدیم، دیگه اون حس هیجان اولیه رو از دست میدیم.
اما عشق، لایق چیزیه که تازه باشه، خاص باشه، از دل برآمده باشه.
داخل یه جعبهی دستساز یا شیک، چند آیتم خاص بذار:
عکسهای خاص دونفرهتون
نامه یا نوشته کوتاه از لحظات مهم رابطهتون
یه بوی خاص (مثلاً یه عطر کوچک یا صابون عطردار)
بلیت کنسرتی که با هم رفتین یا قراره برید
این جعبه، فقط یه کادو نیست؛ یه سفر به دل خاطراته.
برای عشقت بنویس که مثلاً ده سال دیگه کجای زندگیاید، چه چیزهایی ساختین، چقدر هنوز عاشقش هستی...
با دست خط خودت بنویس و توی یه پاکت قدیمی بذار. باور کن اشک رو در میاره.
با گوشیت یه ویدیو درست کن از خودت که دربارهی احساساتت حرف میزنی.
میتونی با عکسها، موسیقی خاص رابطهتون، یا حتی یه لوکیشن خاطرهانگیز ترکیبش کنی.
آخرش بگو: «این هدیه منه به تو، چون هیچ هدیهای اندازهی خودِ عشق، واقعی نیست.»
یه دفترچه یا دفتر شیک بخر و توش بنویس:
«اولین باری که دیدمت...»
«وقتی برای اولینبار دستتو گرفتم...»
«اون روز که با هم دعوا کردیم ولی بازم عاشق موندیم...»
هر صفحه یه حس، یه خاطره، یه دلیل برای ادامه.
یه طرح گرافیکی یا نقشهی ذهنی درست کن از جاهایی که با هم بودین:
کافهی مورد علاقهتون، اولین سفر، پارک کوچیکی که همیشه پیادهروی میکردین...
بعد اینو روی کاغذ گلاسه چاپ کن و قاب بگیر.
هدیهی خاص، چیزی نیست که گرون باشه یا تو فروشگاههای لاکچری پیدا بشه.
هدیهی خاص، بازتابی از عشقه.
یه یادآوری که بگه:
«من تو رو دیدم، حس کردم، فهمیدم... و این هدیه رو از دلِ همین احساس ساختم.»